Door de ogen van Jeannette

Kunstenares Jeannette van der Vliet in haar atelier, poserend voor een aantal van haar portretschilderijen

Kunstenares Jeannette van der Vliet in haar atelier, poserend voor een aantal van haar portretschilderijen

 
 

De kunst van loslaten en hergebruiken

Twintig jaar geleden waren mijn onderwerpen zeer divers. Met mijn opleiding fotografie als achtergrond werkte dit bijna als handicap. Loslaten werd mijn doelstelling. Het loslaten van het fotorealisme in het schilderij. Langzaam kwam er meer en meer in mijn werk naar boven van mezelf.

Het tekenen en schilderen van ogen is in mijn hele leven de rode draad geweest. In het schilderen van de ogen lag mijn uitdaging, mijn inspiratie, mijn focus. De ogen werden steeds belangrijker, alles eromheen werd abstracter. Mijn recent werk komt is dan ook een afschildering van wie ik ben en wat echt bij mij hoort. De ogen zijn gebleven, de rest heb ik losgelaten, 

Ik schilder met overgebleven verf van mijn cursisten, dat ik bewaard heb in een jampotje. De acrylverf krijgt een tweede leven en wordt hergebruikt, alle kleuren bij elkaar. Hiermee schilder ik met behulp van paletmessen mijn kenmerkende 'color-eye-zed' stijl. Geheel van deze tijd, weggooien is zonde.

Jeannette van der Vliet
oktober 2017

 
Jeannette hergebruikt overgebleven restjes verf van cursisten.

Jeannette hergebruikt overgebleven restjes verf van cursisten.

 
 

Biografie Jeannette van der Vliet

Jeannette van der Vliet, oktoberkind uit 1961, groeide op in Friesland als oudste dochter in een gezin van vijf. Al vroeg was het duidelijk dat ze een mensenmens was. Na haar middelbare school vertrok ze op haar 19e naar de kibboets in Israël, nieuwsgierig naar andere culturen en naar andere mensen. 

Alleen nieuwe mensen ontmoeten was niet voldoende, ze wilde ze ook vastleggen, fotograferen. Terug uit de kibboets ging ze aan het werk bij een fotostudio in Sneek. Om het vak te leren, maar vooral om mensen te fotograferen. Na een opleiding aan de fotovakschool in Apeldoorn werkte ze nog bij een aantal fotostudio's om uiteindelijk haar eigen studio (Smartfocus) te beginnen waar ze nu nog steeds actief is.

In de jaren 90 begon ze ook met schilderen. Ze volgde een opleiding modeltekenen op de Vrije Academie voor Beeldende Kunsten in Nunspeet en ging in de leer bij verschillende kunstenaars. In een brede leer- en zoektocht door veel uiteenlopende onderwerpen en schilderstijlen ontwikkelde Jeannette haar eigen stijl. Het portretschilderij werd steeds belangrijker, waarbij de ogen altijd extra aandacht kregen. De ogen zijn de spiegels van de ziel, en daarin herkennen we de mensenmens die Jeannette van der Vliet is.

Ook in haar privéleven is Jeannette een mensenmens. Naast haar carrière als fotografe en kunstenares heeft ze altijd tijd voor haar drie - inmiddels volwassen - kinderen. En ondanks haar drukke leven houdt het inspireren en leren nooit op. Ze reist nog steeds de wereld rond uit nieuwsgierigheid naar andere culturen en mensen. Ze geeft haar vakmanschap en haar talent om met mensen om te gaan door in de vorm van schildercursussen en workshops. En door diezelfde cursisten wordt zij weer geïnspireerd en schildert ze met overgebleven verf van haar cursisten mensen. En ogen. Vooral ogen.